دغدغه دارم،پس هستم

ما بايد باور كنيم

ghonabit — Fri, 11 Dec 2009 14:09:13 GMT

ما بايد باور كنيم كه ندا رو بسيجي‌نماهاي انگليسي كشتن،ما بايد باور كنيم اونايي كه با چوب و چماق مردمو تو خيابون ميزدن بسيجي‌نما بودن،ما بايد باور كنيم كه محسن روح‌الاميني رو در زندان بيگانگاني كه قصد برهم زدن وحدت عمومي رو داشتن كشتن،ما بايد باور كنيم كه مزدوران منافق با لباس بسيج به خونه‌ي مردم حمله كردن ولي اونها نبايد باور كنن كه سبزي كه برگردن سگ بود كار حامي موسوي نبوده،اونا نبايد باور كنن كه پاره كردن عكس امام كار موسويان نبوده،و ما محكوم به باور تمامي اراجيفشان هستيم.

خداوندا گوشت‌كوب را از ما دور بدار

ghonabit — Thu, 03 Dec 2009 14:06:18 GMT

چندين شب پيش بود كه مادرجان حمله‌ي بي سابقه به سمت رايانه‌ي مان نمودند و در چشم برهم زدني مودم ‌و كابل‌هاي موس و كيبورد از كيس جدا شد،خودم هم به اين نتيجه رسيده بودم كه يا نيستم منزل يا هروقت هستم وصلم.جنبه‌‌يADSL‌را از خداوند منان خواستاريم و همين طور براي مادرجانمان كمي مهر و محبت كه اجازه‌ي بارديگر پشت پي‌سي نشستن بما بدهد.مادرجانمان قصد خردكردن سيستممان را داشتن آنهم بااين ابزاري كه مي‌بينيد.آرامشان كرديم و با يك سيم يدك يواشكي امروز به دنياي مجازي سركي كشيديم.مادرجانمان ابزار مورد نظر را از روي سيستم برنداشته‌اند تا يادم باشد كه يا پي‌سي را در كارتونش بنهيم يا به دست پرتوان مادر به گوشت‌كوبش بسپاريم،تا آرام شدن اوضاع ملالي نيست جز دوري شما.

اسماعيلم را قرباني خواهم كرد

ghonabit — Fri, 27 Nov 2009 18:27:39 GMT

فردا با كندترين تيزي دنيا قربونيش ميكنم،ميخوام حسابي زجركشش كنم و بدون آب دادن بكشمش،ميخوام به خرخر كردناي دم آخرش غش غش بخندم،ميخوام پوستشو بكنم،ميخوام فردا سحر كارشو بسازم و خودم گوشتاشو تيكه تيكه كنم تا خيالم راحت بشه كه كشتمش،خيالم راحت بشه كه قربونيش كردم؛خودم گوشتاشو از صبح ميبرم دم در خونه‌ها پخش ميكنم،بعضي تيكه‌هاشم ميدم سگاي ولگرد صفاشهر،ميخوام ديگه اين تيكه ها بهم نرسن،نميخوام دوباره ريخت نكبت بارشو ببينم،ديگه خسته شدم،فردا قربونيش ميكنم بلكه قربونيمو قبول كنه.امشب شب آخريه كه باهاش همبسترم،فردا ديگه«من‌ام»رو ميكشم قول ميدم...

وقتي خودم به سرم اومد

ghonabit — Tue, 24 Nov 2009 20:30:37 GMT

اين روزها دوست خوبي دارم كه دائما من رو با محبتش و دلسوزيش شرمنده ميكنه،نصيحت ميكنه،انر‍ژي ميده،اميد ميده و گاهي هم بيم از شكست!نمي‌خوام درمورد اين دوست كه بي شك هديه‌اي بي‌نظير از طرف خداست حرف بزنم ولي نصايح بي منت اون منو ياد خودم انداخت در چند سال پيش كه دوستان همراهم در كتابخونه به نصيحت‌هاي من گوش ميدادن و من دائم براشون متد و روش براي پيروزي و يا شكستي كم پيامد ارائه ميدادم.فرق من و اين دوست اينه كه من آنچنان هم از ته دل براي دوستانم نگران نبودم و بيشتر بدنبال اثبات خودم بعنوان پدربزرگ جمع بودم تا كمك به اونا؛از همه اين‌ها كه بگذريم سخن اصلي اينه كه اين دوست باعث شد كه من بفهمم دوستانم در زمان شنيدن نصايح من چه حال بدي داشتن از اينكه يكي هم‌سن و سالشون نقش بابابزرگ رو بازي مي‌كنه!از همين جا از تمام بچه‌هاي كتابخونه بخصوص ممد و مصطفي عذر ميخوام بابت منصح(نصيحتگر)بودنم.

*اي دوست نارحت نشو و بدون كه به حضورت و گاهي منصح بودنت نيازمندم ولي سعي كن بهتر نصيحت كني.

آخه اينم شد سوال؟!

ghonabit — Mon, 16 Nov 2009 15:19:18 GMT

از اونجايي كه خداوند به ما لطف داره و سوالاتي اساسي و هم جنس با سوالات نيوتن و دوستانش به مخ ما مي‌فرسته اين روزها درگير يك سوال خفن شدم،چندباري دچار اين سوال اساسي شده بودم ولي خب هي گذشته بود و من به نتيجه ي مورد نظر رسيده بودم اما انگار دوباره سروكله‌اش پيدا شده،سوالي كه مثه خوره داره منو ميخوره و كلي باعث تعجب منه اگه جوابش اوني نباشه كه من ميگم.از اونجايي كه من واسه لحظه لحظه هام برنامه دارم خيلي برام گرون تموم مي‌شه كه بفهمم يكسال الكي رفته تو پاچه‌ام!لطفا با دليل منطقي پاسخ سوال حياتي زيرو در كامنت‌‌ها بنويسيد‌.‌‌
من متولد آبان67هستم؛اكنون چندسال دارم يا بهتر بگم چندسالگيم تموم شده؟

خود درگيري متسلسل

ghonabit — Thu, 12 Nov 2009 19:38:18 GMT

وقت ندارم كار كنم چون اگه كار كنم وقتي واسه درس خوندن ندارم،وقت درس خوندن هم ندارم چون اگه درس بخونم وقت مطالعه آزاد ندارم؛اگه كتاب غيردرسي بخونم ديگه وقت فعاليت نسيمي ندارم پس نميخونم؛اما اگه فعاليت نسيمي كنم وقت واسه كلاس زبان و امثالهم ندارم پس فعاليتم نمي‌كنم،اگه كلاس برم وقت واسه فيلم ديدن ندارم پس كلاسم نمي‌رم؛اگه فيلم ببينم وقت واسه پياده‌روي ندارم پس فيلمم نميبينم،اما اگه پياده‌روي كنم وقت واسه وبگردي ندارم؛پس پياده‌روي هم نمي‌كنم؛اگه وبگردي كنم وقت واسه خوابيدن ندارم كه!پس مي‌خوابم،اما اگه بخوابم كه هيچ‌كدوم از بالايي‌هارو نمي‌تونم انجام بدم،اگه هيچ‌كدومشونو انجام ندم كه هميني هستم كه الانم،اگه هميني باشم كه الانم...‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
ومن اينچنين هيچ كاري نمي‌كنم چون در حق كار ديگه‌اي كه وقتشو ندارم اجحاف ميشه،عدالت برقراره تا نابودي.

من كي‌ام؟طالع چيه؟اين چه ماهيه!

ghonabit — Sat, 07 Nov 2009 19:02:18 GMT

مشخصات كلي متولدين آبان ماه:‌‌‌‌‌
قوي و قدرتمند ، مصمّم و با اراده پولادين ، ورزشكار ، هوشيار ، حسّاس و خجول ، در ظاهر آرام ولي در باطن خروشان ، انتقامجوي شديد ، پر انرژي ، واقعاْ كوشا ، عاشق ماورالطبيعه ، اهل معنويّات ، عاشق مسائل مرموز ، هر كاري را به پايان مي رساند ، مشكوك و كنجكاو و تودار ، مجري بسيار خوب ، پايدار و با ثبات ، محقّق ورزيده ، كاشف و دانشمند ، علاقه مند به تفتيش عقايد ، فكر سايرين را مي خواند ، داراي روح قوي ، واقعاْ اميدوار ، فرمانده و سياستمدار ، مقاوم و پر تحمّل ، فنا ناپذير ، عدّه كمي را وارد زندگي خود مي كند ، عاشق تولّد مجدّد ، داراي اهداف عالي ، بلند پرواز ، علاقه‌مند به روانكاوي و روانشناسي ، پر شور و حرارت ، پدري فداكار ، عاشق نصيحت كردن ديگران ، داراي افكار تخيّلي و ايده آل ، زيبا ، حسود ، موقع شناس ، جاه طلب ، خشن ، قابل اعتماد ، متنفّر از دروغ ، با وقار ، منطقي ، ماجراجو ، عاشق اسرار حيات و جهان ، با اعتماد به نفس ، شجاع و دلير ، كمال گرا ، اهل معنويّات و واقعاْ قاطعانه عمل مي كند .

مرد متولد آبان:‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
تيز هوش، با اراده، خواستار هدفهاي بزرگ، پدري دلسوز و مهربان، مواظب باشيد كه هرگز به مرد متولد اين ماه دروغ نگوئيد و احساسات او را جريحه دار نكنيد و يا بر خلاف غرور مردانه او رفتار و گفتاري نداشته باشيد زيرا كه انتقام و عكس العمل خشمگينانه او بسيار سوزنده و خطرناك است.

نخنديد برادران و خواهران عزيز،نخنديد.باور بفرماييد انواع طالع ها از چيني و هندي گرفته تا چوب را بررسي كردم ولي هيچكدومشون من نبودم.

توجه،توجه،اين پست مثبت هجده است!

ghonabit — Thu, 05 Nov 2009 22:35:18 GMT

وقتي حتي شب تولدت هم چيزي به ذهنت نياد واسه آپ كردن مجبور ميشي اولين سوژه رو بچسبي حتي اگه غيراخلاقي باشه.خونه داماد منتظر نشستيم تا ملت بيان،يهو به مخمون ميزنه زنونه بازي در بياريمو بريم سراغ كابينت ها و بررسي يخچال و مافيه،يخچال و ترئين زيباش حالمو جا مياره.مهمونا اومدن آقايون چرت ميزنن خانوما در حال ديدزني وسايل منزل از گوش پاك كن گرفته تا تلوزيون هستن،نيم ساعت ميگذره،آقايون درحال چرت زني الكي حرف ميزنن و خانوما درحال بررسي تك تك مكان‌هاي آپارتمان حتي دستشويي!،يك ساعت از اين نيم ساعت ميگذره آقايون التماس ميكنن كه بريم،خانوما تازه رفتن سراغ ميز آرايش!نيم ساعت از اين يك ساعت هم ميگذره،آقايون تو كوچه منتظرن،خانوما غر ميزنن كه چه عجله‌اي داريدآ ما هنوز عروس رو نديديم!!!نيم ساعت بعد خانوما سوار ماشين آقاهاشون ميشن و ميرن!
ياد حرف پسر دايي مي‌افتم كه ميگه:دليلش فقط و فقط اينه كه اونا زنن و ما مرد،نميتونيم درك كنيم اين چيزارو.‌
همين‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌جا اعلام مي‌كنم هركي بابت غيراخلاقي بودن اين پست قصد داره ازم گله كنه نره ادامه مطلب،گفتمآ نگيد نگفت.

من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم می رود....

ghonabit — Wed, 28 Oct 2009 20:58:29 GMT

سالها پيش در تهران براي اولين بار بزرگترين ضربه‌ي روحي ام رو خوردم.ضربه‌اي كه بعد جسميش هم تا مدتي كوتاه منو آزار مي‌داد.بچه بودم و چيزي از اين مسائل نمي‌فهميدم ولي ناپختگي ويژه‌ي اون دوران هم نمي‌تونست چشم منو به اون جمال زيبا و دل فريب ببنده.تعدادمون زياد بود،مدت زيادي نمي‌گذشت كه كربات در تهران مد شده بود،همه‌ي آقايون كربات زده بودند و من نه!گفتم شايد اون بمن نگاه نكنه چون من ساده اومدم.در باز شد و آقايون متشخص كه من تا قبل از اون فكر مي‌كردم همه آدم حسابي‌اند با سرعت وارد شدند و من معصوم و پاك نگاهي براي بار آخر به اون انداختم،راسش فكر نمي‌كردم ديگه نبينمش،حجب و حيام اجازه نداد برم سمتش،براي اينكه ضايع نباشه سرمو انداختم زير و رفتم سراغ الويه‌اي كه سر ميز بود.حسابي ريختم تاسير شم.شايد دو لقمه خورده بودم،كه ناگهان پس سرم داغ شد،اخوي محترم مرحمت فرموده بود كه ديوونه اونو ول كردي اومدي اينو ميخوري؟!اي بي شعور!من هاج و واج مونده بودم كه داداش از كجا متوجه نگاهاي معصومانه‌ي من شده،خواستم برگردم و برم پيشش،همين كارم كردم اونم بطوري كه توجه كسي رو به خودم جلب نكنم،مي‌ترسيدم دورش هنوز پر از آقايون كرباتي باشه،ميخواستم فراموشش كنم ولي داغي پس سرم اجازه نداد.چشممامو بستم كه يه دفعه نگاهم بش بيافته.چند قدم برداشتم.بازشون كردم و همون لحظه فجيع ترين صحنه‌ي زندگيمو ديدم.هيچ اثري ازش نبود.انگار دور از جون لاشخورها خورده باشنش.برگشتم يه گوشه نشستمو به ياد بره‌ كباب همون الويه‌ي لعنتي رو خوردم!

دليلي كه ياد اين خاطره افتادم اين بود كه امشب عروسي افتاده بوديم.ديس چلوگوشت كه من قبلترها بش علاقه نداشتم ولي امشب به شدت هوسشو كرده بودم رو گذاشتن رو ميزمون و دريك چشم برهم زدني گوشتاش غيب شد و به من فقط چلوش رسيد بدون حتي يه تيكه گوشت!درسته چلو گوشتش كم گوشت بود ولي اينان چه مردماني‌اند كه به يك معلول هم رحم نكردند،براستي كه اخلاق مدتهاست در جامعه‌ي ما مرده.
*از تمام دوستان خواهش مي‌كنم عروسياشون غذا پرسي بدن تا امثال من مجبور نباشن بيان خونه و عدس‌پلو داغ كنن!

«كتاب قانون»ي براي قرائت

ghonabit — Tue, 27 Oct 2009 15:31:48 GMT

كتاب قانون پر بود از ديالوگ‌هاي كه حسابي آدمو به فكر فرو ميبره.اصلا و ابدا قصد بررسي سينمايي اين فيلم رو ندارم.ماجراي دختر مسيحي لبناني كه تازه مسلمان شده و با مردي ايراني ازدواج مي‌كنه و مياد ايران؛در كمال تعجب رفتارهايي رو از مردم ما بخصوص خانواده‌ي به اصلاح مذهبي شوهرش مي‌بينه كه موجب بازگشت به وطنش ميشه.چندتا از سكانس‌هايي كه خيلي برام جالب بود:خانم‌ها دور سفره‌ي نذري نشستن و بعد از ختم انعام ميرن سراغ غيبت و تهمت،دختر لباني براي خانم‌ها آيه‌اي رو به فارسي ميخونه و هشدار ميده كه شما داريد گوشت برادر مرده تون رو مي‌خوريد،همين موقع همه حسابي عصبي ميشن و كلي تيكه بار اين دختر ميكنن و از همه جالب تر حرف خانم جلسه‌ايه است كه ميگه:«يه بارگي حديث الغيبت اشد من ازنا رو ميخوندي كارمونو ي سره مي‌كردي» و يا در سكانس ديگري بعد از قهر دو روزه‌ي خانواده با خمسه،حديثي رو بازهم به فارسي مي‌خونه و يادآور ميشه كه شما چند دقيقه وقت داريد آشتي كنيد والا از دين خارج مي‌شيد.يكي از خواهرشوهراش كه طرفدار خمسه است ميگه آره راست ميگه اين حديث نبويه(شايدم قدسي).خاله خانم داد ميزنه:«خودم عربيشو حفظم»ولي بازهم ميبينيم كه آشتي نمي‌كنن تا لحظه‌اي كه ميگه براي آشتي سبقت بگيريد كه هركس سبقت بگيره براي ورود به بهشت هم سبقت خواهد گرفت. تمام اين سكانس‌ها يادآور برخوردهاي بسياري از ماست كه فقط اكتفا به ظاهر دين ميكنيم،مشكلي كه اين روزها در محافل سياسيمون هم ديده ميشه،حاميان فلان طيف رو بي دين ميخونيم چون مثلا يه تار موي حامياش بيرونه!آبروي يك روشن فكر رو ميبريم چون كه با ي خواننده‌ي زن سلام و احوال پرسي كرده.‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌*

در سكانسي كه رحمان براي برگرداندن خمسه به جنوب لبنان سفر ميكنه راننده تاكسي ميگه:«...مسافرايي با دين هاي مختلف داشتم...فهميدم كه بين دين‌هاي خدا هيچ فرقي نيست،اين اخلاق و رفتار آدماست كه مهمه و از هم متفاوتشون ميكنه...»منو ياد اين جمله انداخت:«من مبعوث شدم براي مكارم اخلاق»‌
در سكانس پاياني رحمان خمسه رو در مسجدي در حال آموزش قرآن ميابه و در آخر كلاس ميشينه و همزمان با بچه‌ها ‌آيات رو تكرار ميكنه كه نشون دهنده‌ي بازآموزي ديني رحمان و رحمان‌هاست.‌
يادحرف‌هايي كه هرروز درباره‌ي خارجي‌هايي كه اومدن قم و دارن درس ميخونن،ميزنم و ميشنوم مي‌افتم.ياد غيبت‌ها و تمسخركردن ها،ياد قضاوت‌هاي عجولانه ام،و هزار هزار مورد ديگه كه نگفتنش بهتر از گفتنشه. اين ها را بايد بگزاريم به حساب تشيع صفوي يا روحيه‌ي خودبرتر بيني ايرانيان؟!

*نشريه بسيج دانشگاه مطلبي با عنوان سروش با گوگوش نوشته كه حسابي حماقت خودشون رو به رخ كشيدن.
تيزهوشي كارگردان در نشان دادن مناطقي از لبنان كه كمتر به چشم ما ايراني‌ها اومده هم جاي تقدير داره.